2-12 yaş arasındaki çocukların oyun yolu ile kendilerini ifade etme gereksinimlerine odaklanan bir psikoeğitim şeklidir. Çocukların yetişkinlere göre daha az kelime haznesi olduğundan, oyun psikoeğitimi duygularını ifade etmelerinde daha etkilidir. Oyunla hem isteklerini hem de dürtülerini korkmadan ortaya koyabilmektedirler. Çocuk, oyun psikoeğitimi ile geçmiş travmalarına sembolik bir şekilde erişebilmekte ve onları yeniden yaşayıp yapılandırabilmektedir. Sembolik de olsa, kendi hayatının sorumluluğunu üstlenmekte ve böylece kendi hayatına ilişkin kontrolünü farketmekte, kendini daha yeterli hissetmektedir. Oyun psikoeğitimi ile, çocukların yaşadıkları problemleri aşmaları, duygusal sıkıntıları gidermeleri ve sağlıklı gelişime ulaşmaları sağlanmaktadır.