Başa

Makalelerimiz

ÇOCUKLARLA EL ELE EBEVEYNLİK

Çocukların gelişmek için ihtiyaç duydukları sağlıklı ve güçlü ebeveyn-çocuk bağı için ebeveynlerden en az birinin tutarlı ve sevgi dolu bağlantısı gerekir. Bu ilişki çocukların sağlığı ve optimal gelişimi için anahtardır.

Modern yaşamın stresi, hızı ve teknolojinin hayatımızın büyük kısmını kapsamasından dolayı ailelerin çocuklarına destek, ilgi süreleri azalıyor ve bu durum ebeveyn-çocuk bağını aşındırıyor. Bazı yetişkinler ‘’Çocuğumuza ne oluyor?’’ sorusunu sorarak çocukların davranış sorunlarını kontrol etme ya da değiştirme yollarına başvuruyorlar. Baskı ve kontrol yoluyla davranış sorunlarını çözmeye çalışmak, zaman ilerledikçe bu durumu tersine çevirmekte ve azaltmak yerine arttırmaktadır. Bu soruyu sormak yerine ‘’Çocuklarımız için doğru olmayan ne?’’ sorusu ebeveynleri, çocuğun davranışlarının kaynağına götürür. Sahip olduğumuz bitki büyümüyor ise yetişme koşullarına bakarız. Yeterli su ve güneş alıyor mu kontrol ederiz. Gerekli koşullar sağlandığında ise bitkimiz büyür ve gelişir. Bitki için gerekli su ve güneş, çocuklar için gerekli sevgi dolu ve tutarlı bir bağdır. İnsanın büyüme koşullarını doğru yerine getirirsek, çocuklar da gelişir.

Birçoğumuz çocukluğumuzda farklı ebeveynlik deneyimlerinden geçtik. Çocuğun ebeveynlerinin sevgisini kaybetme korkusu üzerine kurulu otoriter ebeveynlik, ebeveynin çocuğun sevgisini kaybetme korkusu üzerine kurulu izin verici ebeveynlik yaygın olarak karşılaştıklarımızdandır. Fakat çoğumuz, baskının ve korkunun çocuk üzerinde etkisinin geçici çözümler getirdiğini kendi deneyimlerimizden de fark etmişizdir. Bu durum patlayan tekerleğimizi yenisini alıp takana kadar, bagajdaki küçük yedek lastikle idareten değiştirmeye benzemektedir. Bu geçici lastikle uzun bir yol gidemeyiz. Ebeveynlik ise uzun bir yoldur. Onların bizden küçük olduğu zamanlarda baskı ve korku yolu istediklerimizi yaptırmaya yetebilir. Fakat büyüyüp birer yetişkin olduklarında arkasına sığındığımız korku ve baskı istediklerimizi yaptırmaya yetecek mi?

Çocuklarla El Ele Ebeveynlik, çaba gerektiren uzun bir yoldur. Bu ebeveynlik yaklaşımı çocukların bağ kurulmasına duydukları ihtiyaçlarına ve duygularına en iyi şekilde cevap vermeye yöneliktir. Çünkü çocuklar hayatlarında en az bir ebeveynin tutarlı ve sevgi dolu bağına ihtiyaç duymaktadırlar. Güçlü bir bağımız varsa baskıya sığınmamıza gerek yoktur. Temel aldığımız bağ/bağlantı, bireyin koşulsuz sevildiğini ve dinlendiğini hissetmesidir. Bağlantının kopması ise, incindiğini ve duyulmadığını hissetmektir. Çocuklar ihtiyaçlarının karşılanmadığını ve bağlantı isteklerini davranışları ile gösterirler. Bu davranışlar çok zorlu olabilir ve tepkimiz bağı koparabilir. Bu anlarda çocuk tepkisini ağlayarak, saldırarak ya da küserek bize gösterir. Ebeveynlerin yapması gereken yeniden bağlantı kurmaktır. İlk adım olarak inciten davranışın tespiti sağlanmalıdır. Geri sarın, ‘’Onu incitecek ne yaptım?’’. Çocuğun gösterilen tepkiyi hak etmediğini ona ifade edin, tamir edin. Son olarak, sevgiyle ve onu dinleyerek baştan alın. Çocuklarımızla bu bağı güçlendirmek için hiçbir zaman geç kalınmış değildir. Her an, bu bağı güçlendirmek için bir fırsattır.

Yararlanılan kaynak; Çocuklarla El Ele Ebeveynlik, Pam Leo.

Psk. Büşra Rümeysa Acar