Başa

Makalelerimiz

Oyun Her İyi Şeyin Başlangıcı

Oyun Her İyi Şeyin Başlangıcı

Yetişkinlerin çocuğu tanıması için en sağlıklı ve doğal yol oyundur. Oyun okul öncesi dönemde önemli bir yer tutar. Çocukların dünyaya, olaylara, insanlara bakış açıları ve kim oldukları oyunla ortaya çıkar. Çocuk, oyun yoluyla sevincini, nefretini, sevgi arayışını ve saldırganlık gibi duygularını dışa vurabilir. Çocuğun yaşamında önemli bir yeri olan oyun, çocuğun çevresi ile ilişki kurmasına, duygu ve düşüncelerini yansıtmasına yardımcı olur. Oyun çocuk için aynı zamanda iyileştiricidir. Çocuk oyun içinde öfkesini, üzüntüsünü, kaygısını oyun ve oyuncaklar yolu ile dile getirir. Oyun çocuğun dilidir. Böylece yaşadığı bir zorluktan, onu korkutan bir nesneden oyun içinde onlara yer vererek baş eder. Bir anaokulu çocuğunun en az 5 saat, bir ilkokulu çocuğunun ise en az 3 saat serbest oyuna ihtiyacı vardır. Ebeveynler olarak çocuğunuz ile iyi bir iletişimin temellerini atmak istiyorsanız onunla oyun oynayarak duygularını keşfetmelisiniz. Yaşınız kaç olursa olsun oyun oynamak için çok gençsiniz!

"Oyun, çocuğun en ciddi uğraşısıdır."
- Jersild

Çocuklar için ciddi bir öneme sahip olan okul öncesi dönemde çocukların oyun alanlarındaki becerilerinin ortaya çıkarılması ve geliştirilmesi son derece önemlidir. Çünkü bu yıllar zihinsel, bedensel, duygusal ve toplumsal gelişimin en süratli olduğu yıllardır. Yine bu yıllar, karakter ve kişilik oluşumunda en etkili yıllardır. Frobel, çocukluk dönemindeki oyunun daha sonraki yaşamın tohumlarını attığını belirtmektedir. Oyun becerilerinin geliştirilebilmesi için anne babalara da bazı görevler düşer. Anne-babalar olarak oyunun çocuğun yaşamına dahil edilmesine ve onun bu alanlardan en iyi şekilde yararlanmasına özen göstermeliyiz.

"İnsan, yalnızca oyun oynadığında bütünüyle insandır."
- Friedrich Schiller

Anne ve babalar olarak çocuklarımız oyun oynarken yarıda kesebiliyoruz, oyunlarına saygı göstermeyebiliyoruz. Bu da çocuğa oyunun diğer yapılması beklenen görevler kadar önemli olmadığını düşündürüyor. Bazen de çocuğumuzla oyun oynarken başka şeyler düşünüyor, kendimizi oyuna vermiyoruz. İşte bu da “Bu zaman (oyun zamanı) günün diğer kısımları kadar önemli değildir” mesajı veriyor çocuğa ve çocukların anne babalarını oyunun dışında görmelerine neden oluyor.

"Oyun oynamayı bıraktığımız gün, öğrenmeyi de bırakırız."
- William Glasser

Peki Çocuklarımızla Nasıl Oynayalım?

Çocuğumuzla gerçekten geliştirici ve iyi vakit geçirebileceğimiz, en önemlisi ilişkimizi kuvvetlendirebileceğimiz oyunlar kurabiliriz. Bunun için dikkat etmemiz gereken noktalar ise:

• Oyuna başlayacağınız zaman telefonunuz yanınızda olmasın bu durum dikkatinizi çocuğunuza ve oyuna tam olarak verebilmenizi sağlayacaktır. (Bir sepete tüm elektronik aletlerinizi koyup sepeti oyun bitene kadar görmeyeceğiniz bir yere koyunuz, kendinize ve çocuğunuza zaman ayırdığınızı hissedin).
• Oyun oynarken yerde oynamayı tercih edin, minderler rahat bir oyun kurmanıza yardımcı olurken ayrı bir oyun alanına da olanak sağlar.
• Oyun oynarken bir şey öğretme kaygısı gütmeyin, bırakın zürafalar uçsun ve siz sadece eğlenin.
• Oyun sırasında çocuğunuzun liderliğini izleyin, verdiği rolleri üstlenin.
• Oyunun hızını çocuğunuza uydurun. Çocuklar oyun sırasında aynı hareketi tekrar tekrar yapabilir çünkü kendilerine güvenmek için buna ihtiyaç duyarlar o yüzden dilediği kadar denesin.
• Oyun sırasında çocuğunuzun ipuçlarına duyarlı olun. Sözgelimi o gün okulda yaşadığı bir zorluğu anlatmak istiyor olabilir.
• Oyun oynarken güç mücadelesine girmeyin. Çoğu ebeveyn oyunu kuralarına göre oynamak ister ve bu durum bazen keyifli oyun ortamını bozabilir. Oysa çocuğun kendini yeterli hissetmesi için oyun sırasında ‘anladım, bu sefer kuralı değiştirmek istiyorsun’ deyip kontrolü çocuğa verebilir ve neye ihtiyacı olduğunu gözlemleyebilirsiniz.
• Çocuğunuzun fikirlerini ve yaratıcılığını övün, cesaretlendirin, oyunda çocuğun yanlışlarını düzeltmeyin. Oyun sırasında kendi davranışlarınızla örnek olabilirsiniz.
• Hayal gücü ya da taklide dayalı oyunlar oynayarak duyguları anlamayı teşvik edin.
• Oyun içinde açıklayıcı yorumlar yapın (şimdi patatesleri kesiyorsun ve pişmesi için ocağa koyuyorsun gibi). Böylece ilişki kurma ve iletişim becerilerini de güçlendirmiş olursunuz.
• Çocuğunuzun tek başına problem çözme becerisini teşvik edin. Çok fazla yardım kendine güven hissini azaltır.
• Oyun bitiminde çocuğunuza ‘’seninle oynamak çok keyifliydi’’ gibi geri dönütler verin.

"Okulöncesi dönemde çocuğun en ciddi uğraşı oyun, en önemli işi yine oyundur"
- Montaigne



Psikolog Ceyda Özen